Aug 4, 2018

Nikos Deja Vu - Η δικτατορία του Μεταξά: Ο ιδεολογικός πρόγονος της Χούντας του 1967 και της Χρυσής Αυγής

Η δικτατορία του Μεταξά
Ο ιδεολογικός πρόγονος της Χούντας και της Χρυσής Αυγής

Η περίπτωση του Ιωάννη Μεταξά ακόμη και μετά από τόσες δεκαετίες, διχάζει τους ιστορικούς και τους ιστοριοδίφες. Ο Μεταξάς συνέδεσε το όνομά του όσο ελάχιστοι Έλληνες με μία δικτατορία. Οι προσωποπαγείς δικτατορίες ήταν συνήθεις στην δυτική Ευρώπη (Ιταλία, Ισπανία και Γερμανία), ωστόσο στην Ελλάδα όχι.
Έπειτα, ακολουθώντας την λαϊκή βούληση, ήταν αυτός που πήρε την σημαντικότατη απόφαση να μην αποδεχθεί το ιταλικό τελεσίγραφο παράδοσης της χώρας, κηρύσσοντας τον πόλεμο στον Άξονα. Μία απόφαση-πρόκληση για τους μελετητές της Ιστορίας, καθώς η δικτατορία του Μεταξά ήταν ιδεολογικά περισσότερο συγγενής με τον ιταλικό Φασισμό και τον γερμανικό Εθνικοσοσιαλισμό, παρά με τους συμμάχους Βρετανούς.
Πώς όμως η Ελλάδα έφτασε να έχει για ηγέτη έναν άνθρωπο ο οποίος θύμιζε περισσότερο, δάσκαλο επαρχιακού σχολείου, παρά έναν δικτάτορα?

Η πορεία μέχρι την 4η Αυγούστου

Βρισκόμαστε στις 26 Ιανουαρίου του 1936 και στην Ελλάδα διεξάγονται εκλογές στις οποίες ισοψηφούν Βενιζελικοί και Αντιβενιζελικοί. Το βάρος τού να βγει η χώρα από την κρίση πέφτει στον βασιλιά Γεώργιο Β'. Ο βασιλιάς στις 9 Μαρτίου ορίζει πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Δεμερτζή. Η τοποθέτηση όμως στην θέση του αντιπροέδρου και σε αυτήν του υπουργού των Στρατιωτικών, του Ιωάννη Μεταξά, προκαλεί αντιδράσεις. Τόσο η Αριστερά με πρωτοπόρο το ΚΚΕ, όσο και αρκετοί αστοί πολιτικοί διαβλέπουν πως υπάρχει κίνδυνος για τον κοινοβουλευτισμό.
Δυστυχώς για την ήδη εν κρίσει Δημοκρατία, οι φόβοι αυτοί επιβεβαιώθηκαν. Ο πρωθυπουργός Δεμερτζής πέθανε αιφνιδίως από ανακοπή καρδιάς έναν μήνα αργότερα. Ο δρόμος της εξουσίας για τον Ιωάννη Μεταξά ήταν πλέον διάπλατα ανοικτός.
Ο Γεώργιος διορίζει στις 13 Απριλίου πρωθυπουργό της χώρας τον Μεταξά. Έναν άνδρα χωρίς το κατάλληλο πολιτικό ανάστημα για αυτήν την θέση. Ο Μεταξάς, γνωστός για την στρατιωτική του δεινότητα, προέβλεψε την έκβαση της Μικρασιατικής Εκστρατείας αλλά αρνήθηκε να βοηθήσει την χώρα στην πανεθνική αυτή προσπάθεια και μετατράπηκε σε έναν απλό παρατηρητή της Καταστροφής. Η πολιτική του καριέρα δε, ήταν πολύ χειρότερη των προσδοκιών και των βλέψεών του.
Ο άνδρας αυτός λοιπόν, λαμβάνει μετά από ψήφισμα της ελληνικής Βουλής την απόλυτη ελευθερία προκειμένου να χειριστεί όπως αυτός έκρινε, την κατάσταση εσωτερικής αναρχίας που είχε δημιουργηθεί, από την Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, την οικονομική κρίση του 1929, αλλά και την πολιτική κρίση όλων αυτών των ετών.

Η ευκαιρία δεν άργησε να του δοθεί. Το διήμερο 8-10 Μαΐου η Θεσσαλονίκη παραλύει από την καπνεργατική απεργία. Ο απολογισμός των διαδηλώσεων που βάφτηκαν με αίμα, ήταν 12 νεκροί και 300 τραυματίες. Το ΚΚΕ επειδεικνύοντας έναν πρωτοφανή επαναστατισμό κηρύσσει πανελλαδική απεργία για τις 5 Αυγούστου.

Δεν θα προλάβει καθώς ο Μεταξάς πείθει τον Γεώργιο να του παραχωρήσει έκτακτες εξουσίες προκειμένου να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Στις 4 Αυγούστου η Ελλάδα έχει πλέον δικτατορία. Η Βουλή είχε διακόψει την λειτουργία της από τον Απρίλιο και έμελλε να ξανανοίξει δέκα χρόνια μετά, το 1946, μετά το τέλος του Β' Παγκομίου Πολέμου.

Ο αντικομμουνισμός στην 4η Αυγούστου

Με την αυγή της διακυβέρνησης του Μεταξά, γίνονται ολοφάνερες οι προθέσεις του, αλλά και η πολιτική που θα ακολουθούσε απέναντι στους «αντιφρονούντες». Μόνο την νύχτα της 4ης με 5ης Αυγούστου έγιναν σε όλη την Ελλάδα, εκατοντάδες συλλήψεις κομμουνιστών, σε μία προσπάθεια αποψίλωσης της ηγεσίας του κόμματος. Πολλές ήταν και οι έφοδοι των αστυνομικών δυνάμεων στα γραφεία των κομμουνιστικών εφημερίδων αλλά και στα κεντρικά γραφεία του ΚΚΕ. Την νύχτα αυτή συνελήφθησαν μεταξύ άλλων και πολλοί δημοκράτες πολιτικοί. Τελικά στις 18 Σεπτεμβρίου, ο υφυπουργός Δημοσίας Ασφαλείας, Κωνσταντίνος Μανιαδάκης, ανακοινώνει περιχαρής την σύλληψη του γενικού γραμματέως της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, Νίκου Ζαχαριάδη.
Ήταν η αρχή ενός ανηλεούς αντικομμουνιστικού αγώνα ο οποίος, ίσως εάν δεν είχε μεσολαβήσει ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, να είχε οδηγήσει το ΚΚΕ στον αφανισμό.
Οι συλλήψεις και οι εξορίες των αντιφρονούντων ήταν ένα καθημερινό φαινόμενο. Μερικά από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στα οποία στάλθηκαν οι κομμουνιστές ήταν: Η Ανάφη, η Γαύδος, ο Άη Στράτης, το κάτεργο της Ακροναυπλίας, η Γυάρος, το Ιτζεδίν στα Χανιά, η Λέρος, η Ικαρία, η Αίγινα κ.α.
Μία μικρή ιδέα για το πώς η 4η Αυγούστου έβλεπε το κομμουνιστικό κίνημα, την παίρνουμε από τα όσα λέει ο Κωνσταντίνος Μανιαδάκης στο προλογικό του σημείωμα σε έκδοση της Εθνικής Εταιρείας με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Ο Κομμουνισμός στην Ελλάδα»: «Ο Κομμουνισμός ας μην αυταπατώμεθα, δεν εξαφανίζεται δια των συνήθων αστυνομικών μέσων και δια της υλικής επιβολής της κρατικής δυνάμεως. Διότι, ούτος δεν είναι απλώς και μόνον ένα κοινωνικό και οικονομικόν φαινόμενον, αλλά, προπαντώς, ένα ψυχικό νόσημα, το οποίο καταλαμβάνει κάθε άτομον, στερούμενον της δυνάμεως της αντιστάσεως και αυτενεργείας κατά του ανατροπέως και εκθεμελιωτού αυτού της κοινωνικής, πολιτικής και πνευματικής συγκροτήσεως της ζωής μας. Ως εκ τούτου, δε, ο Κομμουνισμός είναι ικανός να εμφολεύη παντού απαρατήρητος και να εξαπλώνεται ύπουλα μέσα εις τον Λαόν, χωρίς να δύναται κανείς να τον ξεχωρίσει, αν δεν γνωρίζει καλά τι εστί Κομμουνισμός».

Η εφευρετικότητα της μεταξικής δικτατορίας στο κυνήγι κατά του ΚΚΕ, δεν είχε όρια. Χαρακτηριστική είναι η έμπνευση του Μανιαδάκη, να ιδρύσει έναν ψεύτικο Ριζοσπάστη προκειμένου να διασπάσει την οργάνωση των έγκλειστων και των ελεύθερων κομμουνιστών. Τον ρόλο αυτό έπαιξε και η Προσωρινή Διοίκηση του ΚΚΕ η οποία ήταν υπό τον πλήρη έλεγχο των αρχών ασφαλείας. Με άλλα λόγια η 4η Αυγούστου δημιούργησε ένα δικό της ΚΚΕ, αλλά και έναν δικό της Ριζοσπάστη.

Ιδεολογία και διακυβέρνηση 4ης Αυγούστου

Ο Ιωάννης Μεταξάς οραματιζόταν ένα Νέο Κράτος. Στην Πολιτεία αυτήν οι Έλληνες θα ήταν όχι μόνο υπερήφανοι, αλλά γνώστες και άξιοι συνεχιστές του παρελθόντος τους.
Ωστόσο υπήρχε ένα βασικό πρόβλημα. Τόσο ο ίδιος ο Μεταξάς, όσο και η διακυβέρνησή του δεν είχαν λαϊκό έρεισμα. Εν αντιθέσει με την φασιστική Ιταλία και την ναζιστική Γερμανία, η δικτατορία στην Ελλάδα δεν επεβλήθη από ένα οργανωμένο κόμμα με λαϊκή αποδοχή.
Ο Ιωάννης Μεταξάς λοιπόν, αντί να φτάσει στην εξουσία διότι ήταν ένας «μεγάλος ηγέτης», έπρεπε ενώσω κατείχε την εξουσία να δημιουργήσει ένα τέτοιο προφίλ.
Έτσι ο Μεταξάς δημιούργησε για αυτόν τον λόγο, έναν μηχανισμό κρατικής ασφάλειας, λογοκρισίας, και υπηρεσιών ασφαλείας. Όλες αυτές οι κινήσεις απέβλεπαν στο να ασκείται έλεγχος από το καθεστώς στους εκπαιδευτικούς, στους καλλιτεχνικούς, ενημερωτικούς αλλά και πολιτιστικούς θεσμούς της χώρας. Αυτό ήταν η 4η Αυγούστου, ένα αστυνομοκρατούμενο κράτος.
Ο Μεταξάς είχε ένα όνειρο. Το Νέο Κράτος το οποίο θα αποτελούσε τον «Τρίτο Ελληνικό Πολιτισμό», έπρεπε να κατοικείται από Έλληνες οι οποίοι θα είναι κατά βάσιν ένα έθνος με στρατιωτική πειθαρχεία, αποτελώντας μία κοινωνία αντίστοιχη της αρχαίας Σπάρτης. Ο ίδιος πάντως θαύμαζε την πειθαρχεία και την εργατικότητα που είχαν οι Γερμανοί, κυρίως επί Εθνικοσοσιαλισμού. Προκειμένου όμως να το επιτύχει αυτό, οι Έλληνες έπρεπε να έχουν ένα πρότυπο, τον ίδιο.
Έτσι προσέδωσε στο πρόσωπό του, χαρακτηριστικά τα οποία θα τον έκαναν προσφιλή στον λαό. Ο Ιωάννης Μεταξάς έγινε «Πρώτος Αγρότης», «Πρώτος Εργάτης» και γενικά προσπάθησε με κάθε τρόπο να μην είναι μακρυά από τον ίδιο του τον λαό, αλλά να διατηρεί κιόλας και όλα τα απαραίτητα στοιχεία που θα τον έκαναν άξιο ηγτέτη της χώρας αυτής. Επίσης προχώρησε σε φιλολαϊκά μέτρα όπως την θέσπιση της 8ωρης εργασίας, την δημιουργία του ΙΚΑ (η οποία είχε πάντως αποφασιστεί πριν από μερικά χρόνια), καθώς και την κατοχύρωση της 15ημερης άδειας.
Αναφορικά με το «εθνικό δόγμα», πίστευε πως η Μεγάλη Ιδέα όπως είχε εφαρμοστεί, ήταν λάθος. Θεωρούσε πως, δεν έπρεπε να υλοποιηθεί υπό το πρίσμα του Βυζαντίου, της εξάπλωσης δηλαδή του ελληνικού κράτους στις περιοχές οι οποίες αποτελούσαν την Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Αντιθέτως πίστευε στην Μεγάλη Ιδέα, υπό το πρίσμα της αρχαιότητας.

Στο τελευταίο άρθρο που αντάλλαξε με τον Ελευθέριο Βενιζέλο μέσα από την εφημερίδα Καθημερινή, στις 23/1/1935, γράφει χαρακτηριστικά πως «Εδώ είναι το σφάλμα. Δεν κατέπεσεν η Μεγάλη Ιδέα. Κατέπεσεν η προσπάθεια προς πραγματοποίησιν αυτής υπό εδαφικήν μορφήν. Κατέπεσε η Ελληνοβυζαντινή αντίληψις αυτής. Δεν κατέπεσεν όμως η αρχαία αντίληψις αυτής, η αντίληψις της κυριαρχίας του Ελληνισμού, όπου ευρίσκεται και δρα... Αλλά τότε ποία θα είναι η ενότης ενός τοιούτου Ελληνισμού; Ο πολιτισμός του!».
Αυτή ήταν η στροφή που ήθελε να κάνει ο Μεταξάς. Δεν ήθελε να επεκτείνει τα σύνορα του ελληνικού κράτους. Αντιθέτως ήθελε κατά κάποιο τρόπο να μπορεί να δράσει ξανά ο Έλληνας εκτός συνόρων και στα γειτονικά κράτη, αναβιώνοντας τις ελληνικές κοινότητες του παρελθόντος. Μία θεωρία την οποία υποστήριζαν γενικότερα οι πολέμιοι της Μεγάλης Ιδέας, όπως ο Ίων Δραγούμης.
Αυτός ήταν και ο λόγος που το καθεστώς της 4ης Αυγούστου προσπάθησε όντως να δημιουργήσει πολιτισμό, είτε με το να ενθαρρύνει να ανεβαίνουν παραστάσεις σε όλο και περισσότερα θέατρα, είτε με το να δημιουργεί κινηματογραφικές ταινίες, δαπανώντας μεγάλα ποσά στον εξοπλισμό της νέας αυτής τεχνολογίας.
Δεν μπορούσε όμως από το πουθενά να προχωρήσει προς το Νέο Κράτος ο Μεταξάς. Έπρεπε να δημιουργηθεί η λαϊκή βάση η οποία θα συνέχιζε το έργο του και μετά από αυτόν. Με άλλα λόγια έπρεπε να γαλουχήσει τις νέες γενιές με τις ιδέες του καθεστώτος. Αυτό θα γινόταν μόνο με έναν τρόπο. Με την οργάνωση των  νέων. Έτσι αποφάσισε να δημιουργήσει την Εθνική Οργάνωση Νεολαίας.

Εθνική Οργάνωση Νεολαίας (ΕΟΝ)

Η σύσταση της ΕΟΝ ήταν ένα προσωπικό στοίχημα του Ιωάννη Μεταξά η οποία -σε επίπεδο αριθμών τουλάχιστον- τον έκανε υπερήφανο. Ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 1936 και έκανε τις πρώτες της «δειλές» εμφανίσεις στην Πάτρα και τους Γαργαλιάνους. Τον Οκτώβριο του 1937 εμφανίζεται ενώπιον του Μεταξά και έναν μήνα αργότερα στις 7 Νοεμβρίου εμφανίζεται επισήμως στην Πάτρα. Η ημερομηνία αυτή ορίστηκε και η επέτειος η οποία θα εορταζόταν κάθε χρόνο.
Ο ιδρυτικός νόμος της οργάνωσης έλεγε ρητά πως: «Η επωφελής διάθεσις του ελευθέρου από της εργασίας ή των σπουδών χρόνου των νέων προς προαγωγήν της σωματικής και πνευματικής καταστάσεως αυτών, ανάπτυξιν του εθνικού φρονήματος και της πίστεως προς την θρησκείαν, δημιουργία πνεύματος συνεργασίας και κοινωνικής αλληλλεγγύης και έγκαιρον επαγγελματικόν προσανατολισμόν εκάστου αναλόγως προς τας φυσικάς ιδιότητας αυτού».


 

Η ΕΟΝ κατά κάποιο τρόπο συνεπικουρούσε στον ρόλο της εκπαίδευσης ωστόσο ο Μεταξάς προτίμησε να δημιουργήσει έναν καθ' ολοκληρίαν νέο θεσμό αντί να στηριχθεί στον ήδη υπάρχοντα κρατικό-εκπαιδευτικό μηχανισμό. Ο λόγος ήταν απλός. Δεν μπορούσε να υπάρχει εκτεταμένος έλεγχος, του τι έλεγαν και τι έπρατταν οι δάσκαλοι εντός των αιθουσών. Αντιθέτως όλη η δομή της οργάνωσης που είχε μόλις στηθεί, μπορούσε να στελεχώνεται από έμπιστα άτομα.
Η ΕΟΝ εξυπηρετούσε και έναν άλλον σκοπό πέραν της «εμφύτευσης» της ιδεολογίας του καθεστώτος. Έναν σκοπό ο οποίος ακόμη και από τους πολέμιους τη μεταξικής ιδεολογίας δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Την εποχή εκείνη μόλις το 1/10 των παιδιών συνέχιζε στην μέση εκπαίδευση. Έτσι το κράτος έπαυε να έχει επαφή με το μεγαλύτερο μέρος της νεολαίας μετά τα 13 έτη.  Εντάσσοντας τους νέους αυτούς σε «Επαγγελματικές Σχολές», αποκτούσαν πρακτικές γνώσεις. Μερικές από αυτές τις σχολές ήταν τα «Γεωργικά Σχολεία», τα «Πρακτικά Γεωργικά Σχολεία», οι «Σχολικοί Κήποι» και τα «Ορφανοτροφεία». Η ψυχαγωγία ήταν επίσης σημαντικό κομμάτι, έτσι δημιουργήθηκαν η «Εργατική Εστία», και τα «Αθλητικά Γήπεδα».
Η ένταξη στην ΕΟΝ ήταν προαιρετική και τον Αύγουστο του 1940 τα μέλη αριθμούσαν 1.200.000, ένας αριθμός πραγματικά μεγάλος για τα δεδομένα ζωής της οργάνωσης. Όλοι οι νέοι, κορίτσια και αγόρια, ηλικίας 8 έως 25 ετών μπορούσαν να συμμετάσχουν.

Πόσο προαιρετική ήταν όμως η «στράτευση»; Θεωρητικά ήταν, όμως υπήρχαν αντικίνητρα σε περίπτωση που ήθελες να μην ενταχθείς. Οι ΕΟΝίτες είχαν εκπτώσεις στα ΜΜΜ, στα εισιτήρια στον κινηματογράφο και στα θέατρα μέχρι και προτεραιότητα στους διορισμούς. Όσοι δεν ήταν ωστόσο μέλη της ΕΟΝ, πέραν του ότι έμπαιναν αυτομάτως στο «μάτι» του καθεστώτος βίωναν κατά κάποιο τρόπο έναν κοινωνικό αποκλεισμό. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Πανεπιστημίου Αθηνών το οποίο δεν επέτρεπε στους μη ΕΟΝίτες να συμμετέχουν στα συσσίτια.
Σημαντικό κομμάτι της οργάνωσης ήταν οι εκδηλώσεις, με συγκεντρώσεις, παρελάσεις αλλά και τελετουργικά. Ο Μεταξάς απέφευγε σε κάθε ευκαιρία να συγκρίνει τόσο το καθεστώς του, με το φασιστικό και το ναζιστικό, της Ιταλίας και της Γερμανίας αντίστοιχα, και το ίδιο ακριβώς έκανε και με την ΕΟΝ. Η ανύψωση του δεξιού χεριού λίγο πάνω από τον ώμο δεν ήταν ένας φασιστικός χαιρετισμός αλλά ένας «αρχαιοελληνικός». Η οργάνωση αυτή κάθε αυτή, ήταν δομημένη -σύμφωνα με το καθεστώς- κάτω από τα αρχαία σπαρτιατικά πρότυπα και όχι στα πρότυπα της ναζιστικής «Hitlerjugend» και των ιταλικών «Opera Nazionale Balilla» και «Gioventu Italiana del Littorio».

Ωστόσο το αποτέλεσμα της σύγκρισης ήταν μάλλον απογοητευτικό καθώς τόσο οι παρελάσεις, οι στολές και οι τελετές της ΕΟΝ ήταν κατά πολύ υποδεέστερες των προαναφερθέντων οργανώσεων. Χαρακτηριστική είναι η άποψη του Βρετανού πρέσβη που είχε παρευρεθεί σε τέτοια τελετή: «Η ΕΟΝ με τους φαλαγγίτες της, τα γυμνάσια και τις παρελάσεις, τις στολές της, τις σημαίες και τις μπάντες, δεν έχει σημειώσει επιτυχία... Οι εκκλήσεις στο συναίσθημα ήταν άσχημα σταθμισμένες, οι ομιλίες και οι παρελάσεις είχαν σχεδιασθεί χωρίς φαντασία, και οι μαθητές και οι φοιτητές έτειναν να την θεωρούν άχρηστο και δυσάρεστο μπελά. Δεν μπορεί να φανταστεί κανείς τίποτε λιγότερο ταιριαστό με το ελληνικό πνεύμα». [Γιάννης Ανδρικόπουλος, Οι ρίζες του ελληνικού φασισμού, Αθήνα 1977].

Ο απολογισμός του καθεστώτος

Η 4η Αυγούστου ήταν μία εκτροπή από τον δρόμο της Δημοκρατίας. Ο Ιωάννης Μεταξάς προσπάθησε να κάνει τα πάντα προκειμένου να αποκτήσει τα λαϊκά ερείσματα τα οποία δεν είχε. Αυτός ήταν και ο ρόλος της ΕΟΝ.
Προφανώς όμως δεν πέτυχε να εμφυσίσει στους Έλληνες την ιδεολογία του. Αυτό φάνηκε τόσο από την αθόρυβη διάλυση της ΕΟΝ αμέσως μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς, όσο και από την απουσία άξιων πολιτικών συνεχιστών της 4ης Αυγούστου αμέσως μετά την απελευθέρωση.
Πάντως ακόμη και εάν μέχρι σήμερα το ερώτημα εάν το «Όχι» ήταν προσωπική απόφαση του Ιωάννη Μεταξά, ή αποτέλεσμα πίεσης από την κοινή γνώμη, η 4η Αυγούστου, πέτυχε κάτι που είναι αμφίβολο εάν θα το είχαν πετύχει οι δημοκρατικές δυνάμεις της εποχής, οι οποίες ασχολούνταν κατά κύριο λόγο με τις πολιτικές αψιμαχίες, και όχι με τα πραγματικά και πολλά προβλήματα της χώρας. Η προπαρασκευή της Ελλάδας για τον επικείμενο πόλεμο, ήταν ένα αδιαμφισβήτητο επίτευγμα της 4ης Αυγούστου. Μία προπαρασκευή η οποία βοήθησε τους Έλληνες να διαγράψουν νέες ηρωικές σελίδες στην Ιστορία.

Ήταν η δικτατορία του Μεταξά ένα καθαρά φασιστικό καθεστώς;

Είναι δύσκολο να απαντήσει κανείς στο ερώτημα αυτό. Πόσο μάλλον, όταν εκατοντάδες έως και χιλιάδες άνθρωποι και οι οικογένειές τους υπέφεραν από τις διώξεις που εξαπέλυσε η δικτατορία του Μεταξά. Θεωρητικά και πρακτικά είχε όλα τα «φόντα» για να χαρακτηρισθεί ως φασιστικό καθεστώς. Αυτό συμβαίνει διότι δεν υπάρχουν μόνο πολλές ομοιότητες, αλλά και πολλές διαφορές, με το εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς της Γερμανίας και το φασιστικό της Ιταλίας.

  • Το ύψωμα του δεξιού χεριού λίγο πάνω από τον ώμο
  • Η εθνοπατριωτική και εθνικιστική ρητορεία
  • Ο αντικομμουνισμός και οι διώξεις σε αντιφρονούντες
  • Η αστυνομοκρατία
  • Η λογοκρισία και η απαγόρευση της ελεύθερης έκφρασης γενικότερα
  • Οι αδιαμφισβήτητα εμπνευσμένες από τον φασισμό τελετές και παρελάσεις
  • Ο απολυταρχικός χαρακτήρας
  • Η αντιδημοκρατική ρητορεία
  • Η οργάνωση της Νεολαίας

Όλα αυτά μετατρέπουν αυτομάτως το καθεστώς σε φασιστικό. Κάτι τέτοιο όπως τυπικά αμφισβητείται, καθώς ορισμένες λεπτομέρειες κάνουν την 4η Αυγούστου ένα φασιστικού τύπου καθεστώς.

  • Σημαντικό ρόλο είχε η Αστυνομία και όχι ο Στρατός ο οποίος δεν μετείχε στην εξουσία
  • Στην Ελλάδα δεν υπήρχαν φασίστες διανοούμενοι να στηρίξουν το «Νέο Κράτος»
  • Το καθεστώς δεν επεβλήθη από ένα κόμμα με λαϊκή βάση όπως έγινε στην Ιταλία και την Γερμανία
  • Παρά την προσπάθεια διάδοσης του εθνικισμού, δεν καλλιεργήθηκε ο επεκτατισμός και ο αλυτρωτισμός
  • Δεν καλλιεργήθηκε ο φυλετισμός-ρατσισμός

Ο Κωνσταντίνος Σαράντης στην μελέτη του «Η ιδεολογία και ο πολιτικός χαρακτήρας του καθεστώτος του Ιωάννου Μεταξά» στην συλλογική έκδοση, με επιμέλεια Θάνου Βερέμη, και τίτλο «ο Μεταξάς και η εποχή του», λέει: «Σε γενικές γραμμές, λοιπόν, το καθεστώς της 4ης Αυγούστου δεν συγκέντρωνε τα απαραίτητα αποφασιστικά χαρακτηριστικά που θα το έθεταν χωρίς αμφιβολία στην ίδια κατηγορία με τα δυτικοευρωπαϊκά φασιστικά και εθνικοσοσιαλιστικά κράτη, όποιες και αν ήταν οι εμφανείς ομοιότητες και σχέσεις με αυτά».
Μάλιστα ο ίδιος ο Ιωάννης Μεταξάς έχει πει πως η Ελλάδα έγινε ένα Κράτος αντικομουνιστικό, Κράτος αντικοινοβουλευτικό, Κράτος ολοκληρωτικό, Κράτος με βάση αγροτική και εργατική, και κατά συνέπεια αντιπλουτοκρατικό χωρίς κόμμα ιδιαίτερο να κυβερνά. Κάπως έτσι χαρακτήριζε ο δικτάτωρ το Νέο Κράτος.

Από την 4η Αυγούστου στην Χούντα του '67 και την Χρυσή Αυγή

Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς, δεν υπήρξε πολιτική συνέχεια του καθεστώτος, ενώ διαλύθηκε σιωπηλά και η ΕΟΝ. Ωστόσο η εθνικιστικές θέσεις της 4ης Αυγούστου, έγιναν κτήμα της μεταπολεμικής ακροδεξιάς.
Χαρακτηριστική είναι η «συγγένεια» της Χούντας των συνταγματαρχών με την δικτατορία του Μεταξά. Η πλειοψηφία των υψηλόβαθμων στρατιωτικών της δικτατορίας είχε αποφοιτήσει από τις στρατιωτικές σχολές κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης της 4ης Αυγούστου.

Η 21η Απριλίου είχε δανειστεί πολλά χαρακτηριστικά από την 4η Αυγούστου. Σφοδρός αντικομμουνισμός, αντικοινοβουλευτική ρητορεία, τελετές και παρελάσεις φασιστικού τύπου, εθνικισμός και πολλές άλλες πρακτικές μόνο ως δημοκρατικές δεν μπορούσαν να χαρακτηριστούν.
Ωστόσο η Χούντα διήρκεσε επτά έτη με αποτέλεσμα και αυτή να μην καταφέρει να εμφυσήσει τις ιδέες της σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Ωστόσο η ιδεολογία αυτή δεν πέρασε στην «λήθη».
Συνεχιστές της Χούντας υπήρξαν οι μικρές ακροδεξιές οργανώσεις και κόμματα που δημιουργήθηκαν κατά καιρούς μετά το 1974. Μέσα σε αυτές ήταν και η Χρυσή Αυγή η οποία σήμερα εκπροσωπείται με 18 βουλευτές στην ελληνική Βουλή.

Η ίδια η Χρυσή Αυγή υποστηρίζει πως αποτελεί ένα «λαϊκό εθνικιστικό κίνημα», ενώ υπεραμύνεται της ιστορικής αποκατάστασης του Ιωάννη Μεταξά και της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου.

Nikos Deja Vu
n1999k.blogspot.com

Jul 19, 2018

Nikos Deja Vu - New RA2-Yuri's Revenge Map: A Lovely City Night 2018

Nikos Deja Vu Proudly Presents
"A Lovely City Night 2018"
A great MAP for 4 (2-4) PLAYERS!
 (Night Battle)
NEW FIGHTING TECHNIQUES & METHODS
FOR RED ALERT 2 - YURI'S REVENGE

THE BATTLE MAP

WARNING!

This map is made with the latest WESTWOOD official terrain expansion set! If you don't have it inside your RA2 folder, download it now from here!

Map Difficulty
INSANE

★ ★ ★

IN THIS BEAUTIFUL MAP YOU'LL HAVE NEW WEAPONS, NEW WAR TECHNIQUES AND NEW UNITS, AND AS ALWAYS, A VERY DETAILED AND REALISTIC BATTLEFIELD WITHOUT EXAGGERATIONS :)

How to use this map
(Instructions for Single Player Only)

1. Just UNRAR your download, and copy the *.YRM file(s) inside your RA2 directory (folder).
2. Run YURI.exe -> Single Player -> SKIRMISH
3. Load this map, select difficulty and other rules.
4. Start playing!

★ ★ ★

A 2018 BONUS!
Resolution Fix for all monitors!
for Red Alert 2 & RA2 Yuri's Revenge only!
Download it now from HERE

★ ★ ★ ★ ★

More:
1. MIG-35 FULCRUM FIGHTER JET
2. NEW MIG BOMBER
3. SIEGE CHOPPERS NOW CAN FIRE WITH NEW MISSILE WEAPONS AND NEW MACHINEGUNS!
4. THE HIND CHOPPER (Hind Transport) IS FLYING AND SHOOTING PERFECTLY WITH A NEW CANNON
5. 
LEOPARD 2A7 (HEL)

6. The APACHE LONGBOW (Harpy) CAN BE USED FROM ALL HOUSES
7. VLADIMIR's DREADNOUGHT (Command Ship) AVAILABLE FOR ALL HOUSES (with AA missiles)

Even More...
1. Soviets and Yuri forces can create Airforce Command Headquarters now!
2. All forces can create 5 types of aircraft & helicopter units, including MIG-35 and Apache!
3. The Rocketeers can use new laser weapons!
4. Siege Choppers can fire air-to-surface and air-to-air missiles!
5. More buildings can HEAL your units and your infantry!
6. FLINT WESTWOOD's cameo is missing from the INFANTRY TAB (RA2-YR version 1.001) but is working perfectly when selected.
7. Sammy Stallion, Arnie Frankenfurter and Vladmir (Mad Vlad) icons have changed in the Infantry TAB (RA2-YR version 1.001)
8. Some other, aesthetic only, changes occured after Westwood's latest game patch, but don't worry, everything is working perfectly!

DOWNLOAD THIS MAP


WARNING
DO NOT USE ANY MOD
You won't need it :)

If you already have patched your original RA2 game with any MOD(s) you can easily remove them using the "CleanUpTool" from the WESTWOOD FTP, from EA FTP, or from my site.
To play, correctly, my maps, use the original RA2 - YR game set, without any INI files, or your game will stick and/or will crush, always...
If you ever need special information, on the map code, don't hesitate to leave a message here :)

A SPECIAL NOTE

No No! I don't use MOD or extra CAMEOS for all those maps I've created! There's just some of my fantastic RA code inside the map(s)!
I always use the official Westwood game set, and my ..magic! So.. USE MY MAPS AND YOUR GAME WILL NEVER STICK!
Why? Because I triple test them, for my pleasure first of all :)


NEW : ALL IN ONE MUSIC PACK
For Red Alert 2 Yuri's Revenge Only!

Play 100+ music tracks by Frank Klepacki from all WESTWOOD (and not only) GAMES along with your RA2-YR. Extreme sound quality, far better than the originals!

Read what and how
Click Here

Enjoy and stay tuned: More maps are coming!

Nikos Deja Vu
n1999k.blogspot.com

Jan 5, 2018

Nikos Deja Vu - MACEDONIA: What's in a Name? A Rose by Any Other Name, Is It Still A Rose?

https://i.pinimg.com/originals/f8/7a/6b/f87a6b00e0cc71cb9a9306fd3c645e8c.jpg

MACEDONIA: What's in a Name?
A Rose by Any Other Name,
Is It Still A Rose?

Is a rose by any other name still a rose? What if we started calling the "rose" an "onion"? If you had both next to each other, could you point to each and call each an onion? Would one be a real onion and the other a fake onion? Would both smell the same, look the same, have the same texture, color, and all other qualities?
If you asked someone for an onion what would he give you? Would your sweetheart appreciate the dozen onions that you sent her for Valentine's Day?

Now, what happens if one area of our world started calling itself with the same name as a neighboring area? What if this area also took the identity and history of its neighbors? What if this first area becomes a country? Can it now decide to call itself with the same name as its neighbor and the rest of the world recognizes
it so? The Massachusetts Bay Colony consisted of the area of the northern New England states and also encompassed part of what today is the Canadian province of Quebec. Throughout the years, many Quebec inhabitants have migrated from Quebec to the New England states. If Quebec broke away from Canada and became an independent country, would it be suitable to change its name to "New England"? Would it bother anyone if this "New England" hoisted a new flag with New Hampshire's Old Man of the Mountain in the middle
of it, printed new currency picturing Bunker Hill on it, redrew their maps such that their territory is shown going all the way down to Boston and beyond, and revised their history books to indicate the colonial New England history as their own. Maybe we can call this new country "New New England" and we can rename the Northeastern part of the United States "Old New England". Will that make it clear to everybody?

We read the above hypothetical situation and think that it is so ridiculous that it could never happen. But, that is exactly what is happening today right before our eyes between The FYROM, former Yugoslavia's southern republic, and Macedonia, one of Greece's northern provinces. Before 1944 the area that later comprised of the former Yugoslavia's southern republic was not called Macedonia but was called Vardarska Banovina (Province -of the river- Vardar). It was in 1944 that (Joseph Broz) Marshal Tito, the Communist dictator ruling Yugoslavia at that time, created Yugoslavia's southern republic and called it "Socialist Republic of Macedonia". However, "Macedonia" was already the name of one of Greece's northern provinces. In ancient times, the land that Macedonia covered included this northern province of Greece, a small part of Bulgaria, a small part of Albania, and a small part of the region that Tito named the Socialist Republic of Macedonia. It is pertinent to note that Tito’s Socialist Republic of Macedonia consisted of not only a small part of ancient Macedonia but also a far larger part from Slavic Yugoslavia. There is no doubt that creating this Republic in the southern region in Yugoslavia and including "Macedonia" in its name was deliberate with the main intention
of laying claim to the region of ancient Macedonia of the northern province of Greece. Particularly, what Tito and his Communist allies wanted was the city of Thessaloniki with its lucrative warm water port.

After 1944 a deliberate and systematic campaign was initiated for Yugoslavia's southern republic to
take over the history of ancient Macedonia. “Scholars” from the “People’s Republic of Macedonia” were commissioned to re-write their history books to include the ancient Macedonian History according to the wishes of the League of Communists of communist Yugoslavia, accompanied by perverted maps showing their "Macedonia" going all the way down to the northern half of Mount Olympus. Also, “linguists” led by Blagoj Konev, a.k.a. Blaže Koneski, were appointed to create the alphabet for and refine the "newly discovered" Macedonian language, which, of course, was made to sound as if it were the “natural development” of the ancient Macedonian language. Through their control of mass media and education, the government of “People’s Republic of Macedonia” then introduced this language and claimed that it is the language that was spoken by the ancient Macedonians. However, this language is grammatically nearly identical to Bulgarian and, due to continuous government interventions, its vocabulary tends to include more Serbo-Croatian words that have replaced the Bulgarian words. They clearly overlooked the unquestionable fact that the inhabitants of ancient Macedonia were Greeks and spoke the Greek language. Numerous excavations in all of the ancient Macedonia area have consistently unearthed relics clearly with Greek writings, and depictions of
rulers clearly designated with Greek names.

In September of 1991 this republic declared independence from Yugoslavia and it named itself
"Republic of Macedonia" as a new independent country. They designed a new flag with the Sun of Vergina
at its center and printed new currency with the White Tower of Thessaloniki, symbols clearly from the northern province of Greece. Because of these actions and also because of certain articles in their constitution which implied that the their country had territorial rights to all of the ancient Macedonian area, Greece imposed a
trade embargo and prevented any trade commerce through Greece's northern border. Greece reluctantly lifted
the trade embargo when The FYROM redesigned and accepted a new flag, stopped the issuance of the new currency with the depiction of the White Tower of Thessaloniki, and passed amended articles to their constitution implying that they have no territorial rights outside their present boundaries. Greece, however, continued to
object to their use of the name Macedonia. Because of this objection, the United Nations accepted this nation
as a new member with the temporary name of "The Former Yugoslav Republic Of Macedonia (The FYROM)"
(UN Resolutions #817 of April 7 and #845 of June 18 of 1993) until a permanent solution to the name is found.
To this date no solution has been found and the UN deadline of September 13, 2002 has passed by with the
two countries only agreeing to extend discussions on this matter for one more year.

The deliberate and systematic campaign of distortion, stealing and absorption of the history and ethnicity of the ancient Macedonians is ongoing today with full and untiring strength. Although officially this country is known as The FYROM, through a vigorous campaign they have managed to contrive the world to call it Macedonia in common day usage. The Internet and mass-communication has made it easy for them to do this and they have used these tools to create a flood of misinformation. One such example that clearly shows their devious actions is the Web site: http://faq.macedonia.org/. Hitler is credited with saying "Tell a big enough lie, tell it often enough, and it becomes the truth". In some way this provides an explanation as to why the inhabitants of The FYROM are so adamant about keeping the name Macedonia. Now, fifty-eight years after the start of the campaign of distortion, stealing and absorption of the GREEK history and ethnicity of the ancient Macedonians, we find that the inhabitants of The FYROM are mostly the children of 1944 and those that were born afterwards and who grew up with these untruths. To them these have become facts. But, must this go on any longer? Isn't it time to set the record straight?

What's in a Name? - In a name you have identity, history, ancestry, culture, ethnicity, belonging, cohesiveness, texture, color, and many other qualities. And, it is in the Macedonian names, which those in The FYROM now want to claim as their own, where one of the greatest proofs of the GREEKNESS of Macedonia lies. Here are some of countless examples:

Macedonian = GREEK for "the tall one"
Amyntas (father of Philip) = GREEK for "defender"
Philippos (Philip) = GREEK for "one who loves the horse"
Alexandros (Alexander) = GREEK for "the protector of man"
Bucephalus (Alexander's beloved horse with a large head)= GREEK for "ox-like head "
Aristotle (Alexander's teacher) = GREEK for "the best and perfect one"
Thessaloniki = GREEK for "victory over the Thessalians"

Countless historians and other scholars have written extensively about the Greekness of Macedonia. Henry Morgenthau served in Constantinople as US Ambassador (1913-16), served as Vice President of the Relief Committee for the Middle East (1919-21). He was appointed by the League of Nations and served as President of the Greek Refugee Settlement Committee (1923-28) and is known as a most reliable source of historical facts. In 1929 (please note that this was 15 years before the start of the campaign of distortion, stealing and absorption of the Greek history and ethnicity of the ancient Macedonians by Tito’s propagandists) Henry Morgenthau published his book “I was sent to Athens”, in which he writes:

"Soon after Athens had reached the height of its glory under Pericles in the Fifth Century, B. C., and had started on its decline, the rise of Macedon under Philip carried Greek influence into new regions. The glory of Athens had been based upon sea power, but the conquests of Macedon were the work of land armies— Philip invented the invincible phalanx. Upon Philip's death his son, Alexander the Great, set forth to conquer the whole of the then known world, and as that world in his day lay to the east, his marches were in that direction. In a few years he had overrun the fertile plains and opulent cities of Asia Minor, Syria, Mesopotamia, and Persia, and had carried his conquests to the gates of Delhi. In all the cities in the intervening countries he left large garrisons of Greek soldiers. In many of these countries he founded flourishing new cities. In every place his soldiers were followed by large colonies of Greek civilians. The result was that the whole of western Asia, and of what we call the Near East, including Asia Minor Egypt, Palestine, Syria, Babylonia, Mesopotamia, Persia, and northwestern India, was saturated with the Greek influence and with Greek colonies."

"The imagination of these conquered peoples was dazzled by the introduction of Greek art, literature, philosophy, and public works. Though the successors of Alexander were unable to maintain the political control of the lands he conquered, and though successive waves of Roman, Arabian, and Tartar conquests swept over these lands in succeeding centuries, none of the later conquerors has been able wholly to eradicate the influence of Greek culture, nor to exterminate that element of population which was of Greek blood."

"….The Greek War of Independence, which came to a successful conclusion in 1832, affected less than one half of the Greeks in the Turkish Empire. It did not bring freedom to the Greeks of Macedonia and Thrace, of Crete and the Aegean Islands, nor to the more than two million Greeks in Asia Minor and Constantinople."

If the entire region of The FYROM were from ancient Macedonia they would have some legitimate claim for The FYROM to be called Macedonia. But it is not. Over 90% of the ancient Macedonian area is outside of The FYROM's borders and less than 1/5 of its own land within its borders is from the ancient Macedonian area. The FYROM is clearly mostly a Slavic region.

If a vast majority of the inhabitants in The FYROM were Greeks, they would have some legitimate claim to have this country named Macedonia. But they are not. The Greek inhabitants in The FYROM are a small minority.

So where does their claim for The FYROM to be called Macedonia in any form comes from? There is no valid reason, which is based on truth for this country to have any form of a name that contains "Macedonia" in it.

Presently, internal strife between the various minorities within The FYROM, has placed the country on the verge of collapse. Albania (since about 1/4 of The FYROM territory is ethnically Albanian) and Bulgaria are anxiously waiting on the sidelines for this to happen to quickly rush in and grab a piece of it. On the other hand, Greece maintains a position of a staunch supporter for the survival of this country. Isn't it ironic that The FYROM continues to slap Greece, its one and only friend of the region, in the face with the "Macedonian Name Issue"?

I would think, though, that changing their name back to "VARDARSKA" such as "VARDARSKA REPUBLIKA " or "REPUBLIKA VARDAR" would serve as a unifying force for the various factions within its borders, would eliminate the name controversy with its neighbors, and would put them on the road to their proper identity, ethnicity, heritage and most of all dignity.

http://history-of-macedonia.com/coppermine/albums/userpics/10001/verg.jpg

Nikos Deja Vu
nikosdejavu.blogspot.com

Nov 28, 2017

Nikos Deja Vu - Η ιστορία ενός δίσκου? (The Jimi Hendrix Experience, Electric Ladyland)

Η ιστορία ενός δίσκου?

Κάποτε, σαν μεταπτυχιακός φοιτητής ήμουν με μιά κοπελιά για κάποιο καιρό, που όμως θα έφευγε κι αυτή για μεταπτυχιακό στη Γερμανία. Οταν έφυγε χαθήκαμε για πολλούς μήνες και εγώ την ξέχασα εντελώς.

Λίγες εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα που θα ερχόντουσαν, χτυπάει το τηλ, και είναι αυτή! Μετά τα τετριμενα "Τι κανεις, πως είσαι" κλπ μου λέει "Θα κατέβω Ελλάδα, θα είσαι εκει για τα Χριστούγεννα?" Λέω "Ναί θα είμαι" μου λέει "Τι δώρο θές να σου φέρω?" Σιωπή εγώ, λίγο απρόσμενο αυτό, ενώ σκεφτόμουν "τι μου λέει τωρα!!!"
Της απαντάω "Μπάα δεν ειναι ανάγκη, πέρασε τόσος καιρός, δεν θέλω δώρα! Τι να ξοδεύεσαι τώρα!"
Μου λέει "επιμένω, πες μου σε παρακαλώ!"
Τότε, για να ξεφορτωθώ την επιμονή της και γνωρίζοντας τα μουσικά γούστα της, λαικό παιδί αυτή, της λέω "Αφού επιμένεις εντάξει! Ψάχνω ένα δίσκο αρκετά χρόνια τώρα..."
Μου λέει "Πές τίτλο, έλα!"
Της απαντάω "Επιμένεις έτσι? Εντάξει! Θέλω το Jimi Hendrix Experience, Electric Ladyland, είναι ένας διπλός δίσκος του 1968.."
10 δευτερόλεπτα σιωπής απο την άλλη πλευρά!
Χαμογελάω εγώ και σκέφτομαι "Ούφ την πήδηξα!" Και λέω σαρκαστικά "Εκεί είσαι?"
Απαντάει "Ναί, έψαχνα στυλό και χαρτί να το γράψω."
Λέω ειρωνικά "Εντάξει! νόμισα πως έπεσε η γραμμή!"
Και κάπως έτσι τέλειωσε αυτό το τηλεφώνημα και λίγο μετά το είχα ήδη ξεχάσει..

Είναι 24 Δεκέμβρη απόγευμα, είμαι σπίτι αραχτός και χτυπάει το κουδούνι της πόρτας. Ανοίγω, και το στόμα μου χτύπησε στο πάτωμα απο την έκπληξη, όπως στα καρτούνς! Ειναι αυτή! Χαμογελάει, έχει μιά έκφραση θριάμβου όπως η γάτα που έφαγε το καναρινάκι! Κρατάει κι ένα δεματάκι!
"Γειά σου Νίκο!" μου λέει νάζιάρικα με συρτή φωνή! "Δεν με περίμενες, έ?"
Μαζεύω το στόμα μου απ'το πάτωμα, ψιλοκουλάρω όσο μπορώ και της λέω "Εσύ!!! δλδ ήρθες! Μα.. έλα πέρνα μέσα! Κάτσε! Θές καφέ? Κάτι?"
Περνάει κάθεται έχοντας πάντα εκείνο το τζοκόντειο χαμόγελο και μάτια που γελάνε!
Μου λέει "Ξέρεις, βρήκα αυτό που μου ζήτησες για δώρο! Στο έφερα! Στο δεματάκι είναι!"
Ανοίγω το δέμα νευρικά σκεφτόμενος "Σίγουρα καμιά μαλακία βρήκε, ή μου έφερε το CD.." ξετιλύγω και ...ώωωωω!
Το διπλό LP The Jimi Hendrix Experience, Electric Ladyland είναι εκεί σφραγισμένο μέσα σε διαφανές σελοφάν!
Μένω άφωνος για λίγα λεπτά περιεργαζόμενος τον δίσκο, γνησιότητες, σφραγίδες, υπογραφές, κλπ, ενώ αυτή παρατηρεί κάθε έκφρασή μου...
Γυρνάω και της λέω "Είσαι απιστευτη! Πώς το κατόρθωσες αυτό? Ο δίσκος με το original εξώφυλλο είναι σήμερα τόσο σπάνιος! Μόνο συλλέκτες τον έχουν!"
Μου απαντάει "Τον βρήκα στην Ολλανδία, στο Ροτερνταμ σε ένα αρχαίο δισκάδικο σε μιά γειτονιά, που ο ιδιοκτήτης έβγαινε σε σύνταξη!"
Της λέω "Η τύχη της άσχετης.."
Απαντάει "Ε όχι και άσχετη, έκανα μεγάλες προόδους στη μουσική και εν μέρει το οφείλω σε σένα!"
Και μου διηγήθηκε μια απίστευτη ιστορία για το πως εντόπισε το δισκάδικο στο Ρότερνταμ, αλλα δεν είναι της παρούσης..
Εγώ πάλι ντράπηκα τόσο πολύ, όσο μου τα διηγούνταν, σκεφτόμενος πόσο την είχα υποτιμήσει και πως εγώ ούτε ένα γαιδουράγκαθο δεν είχα να της προσφέρω για δώρο...
Το διόρθωσα όμως αυτό την πρωτοχρονιά!
Μαζί την περάσαμε και ήταν υπέροχα!
Οσο για τον δίσκο?
ΔΕΝ ΤΟΝ ΞΕΣΦΡΑΓΙΣΑ ΠΟΤΕ!
Τον έχω κάνει ενισχυμένη κορνίζα μέσα στο σελοφάν του στο δωμάτιο μου...

The Jimi Hendrix Experience: Electric Ladyland
Original 1968 LP cover

Nikos Deja Vu
nikosdejavu.tumblr.com